บทสวดประจำวันเกิดและบูชานพเคราะห์
บทสวดประจำวันอาทิตย์ (อุเทตะยัญจักขุมา – โมรปริตร)
โมระปะริตตัง (ตอนเช้า) / คาถานกยูงทอง
บทสวดของคนเกิดวันอาทิตย์ สวด 6 จบ พระประจำวันคือปางถวายเนตร สีแดง ตัวบทคือคาถาที่พญานกยูงทองสวดบูชาพระอาทิตย์ยามเช้า
ตัง ตัง นะมัสสามิ หะริสสะวัณณัง ปะฐะวิปปะภาสัง
ตะยัชชะ คุตตา วิหะเรมุ ทิวะสัง
ข้าพเจ้าขอนอบน้อมพระอาทิตย์นั้น ผู้มีรัศมีสีทอง ส่องแผ่นดินให้สว่างไสว
วันนี้ข้าพเจ้าทั้งหลายอันท่านคุ้มครองแล้ว ขอให้อยู่เป็นสุขตลอดวัน
นะมัตถุ พุทธานัง นะมัตถุ โพธิยา
นะโม วิมุตตานัง นะโม วิมุตติยา
อิมัง โส ปะริตตัง กัตวา โมโร จะระติ เอสะนา
ขอความนอบน้อมจงมีแด่พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ขอความนอบน้อมจงมีแด่พระโพธิญาณ
ขอความนอบน้อมจงมีแด่ท่านผู้หลุดพ้นแล้วทั้งหลาย ขอความนอบน้อมจงมีแด่วิมุตติธรรม
นกยูงนั้นครั้นทำปริตรนี้แล้ว จึงออกไปแสวงหาอาหาร
อะ วิช สุ นุส สา นุต ติ
อะ วิช สุ นุส สา นุต ติ
ที่มาของบทสวด
โมรปริตร ตอนเช้า มาจากพระไตรปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต โมรชาดก (เรื่องพญานกยูงทอง) เป็นบทที่ 7 ในสิบสองตำนาน ธรรมเนียม "บทสวดมนต์ประจำวันเกิด" มาจากพิธีสวดนพเคราะห์ของไทย ซึ่งจับคู่พระปริตรแต่ละบทกับเทวดานพเคราะห์ประจำวัน และกำหนดจำนวนจบตาม "กำลังวัน" ของเทวดาองค์นั้น (คติโหราศาสตร์ไทย เชื่อกันว่าวางแบบแผนขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น)
คำอธิบาย · อานิสงส์ · โอกาสที่ใช้สวด
บทสวดประจำวันอาทิตย์ คือโมรปริตรท่อนเช้า "อุเทตะยัญจักขุมา" ซึ่งในโมรชาดกเล่าว่าพระโพธิสัตว์เสวยพระชาติเป็นพญานกยูงทอง ทุกเช้าจะยืนบนยอดเขามองดูพระอาทิตย์อุทัยแล้วสวดคาถานี้นอบน้อมพระอาทิตย์และพระพุทธเจ้าในอดีตก่อนออกหากิน ตอนเย็นก็สวดอีกบทหนึ่ง (อะเปตะยัญจักขุมา) ด้วยอานุภาพของปริตรนี้ทำให้พรานที่มาดักจับไม่สำเร็จเป็นเวลานานถึง 7 ชั่วอายุพราน จนกระทั่งวันหนึ่งนกยูงหลงใหลเสียงนางนกยูงจนลืมสวด จึงติดบ่วง คาถานี้จึงมีความหมายสองชั้น คือแสดงความเคารพพระอาทิตย์อันเป็นแสงสว่าง และเตือนใจว่าความไม่ประมาทเป็นเครื่องคุ้มครอง
ข้อมูลประจำวัน ผู้เกิดวันอาทิตย์: พระประจำวันคือพระปางถวายเนตร (ยืนประสานพระหัตถ์ทอดพระเนตรต้นพระศรีมหาโพธิ์) สีประจำวันคือสีแดง เทวดาประจำวันคือพระอาทิตย์ มีกำลัง 6 จึงสวด 6 จบ
อานิสงส์และความเชื่อ เชื่อว่าสวดแล้วแคล้วคลาดจากอันตราย ศัตรูทำร้ายไม่ได้ เหมือนพญานกยูงที่พรานจับไม่ได้ และเป็นมงคลแก่การเริ่มต้นวันใหม่ นิยมสวดตอนเช้าเมื่อพระอาทิตย์ขึ้น ผู้ที่ทำงานเกี่ยวกับการเดินทางและผู้นำนิยมบูชา
ธรรมเนียมบทสวดประจำวันเกิด คติไทยถือว่าคนที่เกิดวันใดมีเทวดานพเคราะห์องค์นั้นเป็นผู้คุ้มครอง และมีพระพุทธรูปปางประจำวันไว้บูชา การสวดพระปริตรประจำวันตามจำนวน "กำลังวัน" (อาทิตย์ 6, จันทร์ 15, อังคาร 8, พุธ 17, ราหู 12, พฤหัสบดี 19, ศุกร์ 21, เสาร์ 10) เชื่อว่าเป็นการเสริมดวงชะตาและบรรเทาเคราะห์ นอกจากบทประจำวันเกิดตนเองแล้ว ยังนิยมสวดบทของวันที่ตรงกับวันนั้น ๆ หรือสวดครบทั้ง 8 บทในพิธีสวดนพเคราะห์ ทั้งนี้ตัวบทสวดล้วนเป็นพระปริตรและพระพุทธพจน์ที่มีคุณค่าในตัวเอง แม้ไม่เชื่อเรื่องดวงชะตาก็สวดเพื่อเจริญสติและระลึกถึงพระรัตนตรัยได้