พระปริตร (เจ็ดตำนาน – สิบสองตำนาน)
มงคลจักรวาลใหญ่
มะหามังคะละจักกะวาฬะ / สิริธิติมะติเตโชชะยะสิทธิ
บทอวยพรใหญ่ที่สรรเสริญพระพุทธคุณ 30 ประการแล้วอ้างอานุภาพนั้นขจัดภัยและอวยพร ใช้ในงานมงคลพิธีใหญ่
สัพพันตะรายะนิวาระณะสะมัตถัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
อะสีตยานุพยัญชะนานุภาเวนะ
อัฏฐุตตะระสะตะมังคะลานุภาเวนะ
ฉัพพัณณะรังสิยานุภาเวนะ
เกตุมาลานุภาเวนะ
ทะสะอุปะปาระมิตานุภาเวนะ
ทะสะปะระมัตถะปาระมิตานุภาเวนะ
สีละสะมาธิปัญญานุภาเวนะ
เตชานุภาเวนะ อิทธานุภาเวนะ พะลานุภาเวนะ
เญยยะธัมมานุภาเวนะ
จะตุราสีติสะหัสสะธัมมักขันธานุภาเวนะ
นะวะโลกุตตะระธัมมานุภาเวนะ
อัฏฐังคิกะมัคคานุภาเวนะ
ฉะฬะภิญญานุภาเวนะ
จะตุสัจจะญาณานุภาเวนะ
ทะสะพะละญาณานุภาเวนะ
สัพพัญญุตะญาณานุภาเวนะ
เมตตากะรุณามุทิตาอุเปกขานุภาเวนะ
สัพพะปะริตตานุภาเวนะ
ระตะนัตตะยะสะระณานุภาเวนะ
สัพพะอันตะรายาปิ วินัสสันตุ
สัพพะสังกัปปา ตุยหัง สะมิชฌันตุ
ทีฆายุตา ตุยหัง โหตุ สะตะวัสสะชีเวนะ สะมังคิโก โหตุ สัพพะทา
สะทา ตุมเห อะนุรักขันตุ
รักขันตุ สัพพะเทวะตา
สัพพะพุทธานุภาเวนะ
สะทา โสตถี ภะวันตุ เต
รักขันตุ สัพพะเทวะตา
สัพพะธัมมานุภาเวนะ
สะทา โสตถี ภะวันตุ เต
รักขันตุ สัพพะเทวะตา
สัพพะสังฆานุภาเวนะ
สะทา โสตถี ภะวันตุ เต
ที่มาของบทสวด
บทที่โบราณาจารย์แต่งขึ้น (ไม่ปรากฏในพระไตรปิฎก) ใช้ในพิธีหลวงและงานมงคลของคณะสงฆ์ไทย ปรากฏในหนังสือสวดมนต์ฉบับหลวงมาแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
คำอธิบาย · อานิสงส์ · โอกาสที่ใช้สวด
มงคลจักรวาลใหญ่ (มหามงคลจักรวาล) เป็นบทอวยพรฉบับพิสดาร เริ่มด้วยการอ้างพระพุทธคุณอย่างละเอียด ตั้งแต่มหาปุริสลักษณะ 32 อนุพยัญชนะ 80 มงคล 108 ฉัพพรรณรังสี บารมี 30 ทัศ ไปจนถึงพระสัพพัญญุตญาณและพรหมวิหาร 4 แล้วอ้างอานุภาพเหล่านั้นขจัดโรคภัยและอวยพรให้อายุยืนร้อยปี ปิดท้ายด้วย 'ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง' 3 วาระ
โอกาสที่ใช้: งานมงคลพิธีใหญ่ เช่น งานฉลองสมณศักดิ์ งานทำบุญอายุครบรอบ พระราชพิธี และงานที่ต้องการความสมบูรณ์ครบถ้วน พระสงฆ์สวดหลังจบพระปริตรหรือในช่วงประพรมน้ำพระพุทธมนต์ ส่วนงานทั่วไปมักใช้มงคลจักรวาลน้อยซึ่งสั้นกว่า
ข้อสังเกต: บทนี้เป็นการรวบรวม 'หมวดธรรม' สำคัญไว้ในที่เดียว เหมาะแก่การศึกษาศัพท์ธรรมะไปพร้อมกับการสวด