บทสวดประจำวันเกิดและบูชานพเคราะห์
คาถาบูชาดวงชะตา (นะโม เม สัพพะเทวานัง)
คาถาพิชัยสงคราม / คาถาบูชาดวงชะตาหลวงพ่อเดิม
คาถานอบน้อมเทวดาทั้งปวงและเทวดานพเคราะห์ ขอให้ภัย ทุกข์ โรค พินาศ และเกิดลาภและความสวัสดี นิยมสวด 9 จบ
สุริยัญจะ ปะมุญจะถะ สะสิ ภุมโม จะ เทวานัง
วุโธ ลาภัง ภะวิสสะติ ชีโว สุกะโร จะ มะหาลาภัง
โสโร ราหูเกตุ จะ มะหาลาภัง
ขอพระอาทิตย์จงปลดเปลื้อง (เคราะห์) ขอพระจันทร์และพระอังคารผู้เป็นเทวดา
พระพุธ จงบันดาลให้เกิดลาภ ขอพระพฤหัสบดีและพระศุกร์จงบันดาลมหาลาภ
ขอพระเสาร์ พระราหู และพระเกตุ จงบันดาลมหาลาภ
สัพพะโรคัง วินาสสันติ ลักขะณา อะหัง วันทามิ สัพพะทา
สัพเพ เทวา มัง ปาละยันตุ สัพพะทา
เอเตนะ มังคะละเตเชนะ สัพพะโสตถี ภะวันตุ เม
ขอโรคทั้งปวงจงพินาศไป ข้าพเจ้าขอกราบไหว้ลักษณะ (ดวงชะตา) ทุกเมื่อ
ขอเทวดาทั้งปวงจงคุ้มครองรักษาข้าพเจ้าทุกเมื่อ
ด้วยเดชแห่งมงคลนี้ ขอความสวัสดีทั้งปวงจงมีแก่ข้าพเจ้าเทอญ
ที่มาของบทสวด
คาถาแต่งในประเทศไทย ไม่ปรากฏในพระไตรปิฎก แพร่หลายในชื่อ "คาถาบูชาดวงชะตา" ที่เชื่อกันว่าเป็นของหลวงพ่อเดิม พุทฺธสโร วัดหนองโพ จังหวัดนครสวรรค์ (พ.ศ. 2403-2494) และใช้ประกอบดวงพิชัยสงคราม เป็นภาษาบาลีผสมสำนวนไทย (ชื่อดาวใช้ศัพท์โหราศาสตร์ เช่น ภุมโม วุโธ ชีโว สุกะโร โสโร)
คำอธิบาย · อานิสงส์ · โอกาสที่ใช้สวด
คาถาบูชาดวงชะตา เป็นคาถานอบน้อมเทวดาทั้งปวงและเทวดานพเคราะห์ทั้ง 9 องค์ โดยเรียกชื่อด้วยศัพท์โหราศาสตร์ คือ สุริยะ (อาทิตย์) สะสิ (จันทร์) ภุมโม (อังคาร) วุโธ (พุธ) ชีโว (พฤหัสบดี) สุกะโร (ศุกร์) โสโร (เสาร์) ราหู และเกตุ ขอให้ท่านเหล่านั้นปลดเปลื้องเคราะห์และบันดาลลาภ จากนั้นขอให้ภัย ทุกข์ โรค ทั้งปวงพินาศไป และขอให้เทวดาคุ้มครอง มีความสวัสดีด้วยเดชแห่งมงคลนี้ คำว่า "ลักขะณา อะหัง วันทามิ" หมายถึงการกราบไหว้ดวงชะตาหรือลักษณะประจำตัวของตน
ที่มาและความเชื่อ คาถานี้เชื่อกันว่าเป็นของหลวงพ่อเดิม วัดหนองโพ พระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงแห่งนครสวรรค์ นิยมใช้คู่กับดวงพิชัยสงคราม คือแผ่นดวงชะตาที่โหรผูกให้ตามวันเวลาเกิด แล้วนำไปตั้งบูชาหน้าพระพุทธรูป โดยเขียนชื่อนามสกุลใต้ดวงและสวดคาถานี้บูชาเป็นประจำ เชื่อว่าช่วยเสริมดวงชะตาให้ดีขึ้น พลิกร้ายกลายเป็นดี และเรียกโชคลาภ นิยมสวด 9 จบ หรือ 3 จบ หลังสวดมนต์ไหว้พระตามปกติ
โอกาสที่ใช้ สวดประจำวันหลังทำวัตร สวดในวันเกิด สวดเมื่อดาวเคราะห์ย้ายราศีหรือเมื่อรู้สึกว่าดวงตก และใช้ในพิธีสะเดาะเคราะห์ต่ออายุ
ข้อสังเกต บทนี้เป็นคาถาแต่งในชั้นหลัง ไม่ใช่พระพุทธพจน์ ภาษาบาลีในบทมีลักษณะเป็นสำนวนไทย ผู้สวดพึงถือเป็นการตั้งจิตให้เป็นมงคลและระลึกถึงคุณของเทวดาผู้รักษาธรรม ควบคู่กับการทำความดีซึ่งเป็นเหตุแท้จริงของความสุขความเจริญตามหลักพระพุทธศาสนา