บทกรวดน้ำ ยะถา-สัพพี (พระให้พร)

บทยะถา-สัพพี คือบทอนุโมทนาที่พระสงฆ์สวดให้พรหลังจากรับภัตตาหารหรือไทยธรรม ประกอบด้วย 2 ส่วน ส่วนแรก บทยะถา (ยะถา วาริวะหา ปูรา) พระผู้เป็นประธานสวดนำรูปเดียว มีใจความว่า ทานที่ให้แล้วย่อมสำเร็จแก่ผู้ล่วงลับเหมือนน้ำที่ไหลลงสู่ทะเล และขอความปรารถนาของทายกจงสำเร็จ ส่วนที่สอง บทสัพพี (สัพพีติโย วิวัชชันตุ) พระสงฆ์รับพร้อมกันทั้งหมด เป็นการให้พรโดยตรงว่าขอให้ปราศจากความจัญไร โรคภัย และอันตราย มีความสุขและอายุยืน จบด้วยคาถาอายุวัฒนะ "อะภิวาทะนะสีลิสสะ" ที่มาจากพระธรรมบท

ธรรมเนียมการกรวดน้ำ เมื่อพระเริ่มสวด "ยะถา" เจ้าภาพรินน้ำจากภาชนะลงในที่รองรับให้เป็นสายไม่ขาดตอน ตั้งจิตอุทิศส่วนกุศลแก่ผู้ล่วงลับ พอถึงคำว่า "มะณิ โชติระโส ยะถา" หรือเมื่อพระเริ่มรับ "สัพพีติโย" ให้รินน้ำหมดแล้วประนมมือรับพร เสร็จแล้วนำน้ำไปเทที่โคนต้นไม้หรือพื้นดินสะอาด การกรวดน้ำถือตามแบบพระเจ้าพิมพิสารที่ทรงหลั่งน้ำอุทิศแก่เปรตผู้เป็นพระญาติ ดังปรากฏในติโรกุฑฑสูตร

โอกาสที่ใช้ ทุกครั้งที่มีการถวายทานแด่พระสงฆ์ ทั้งงานมงคลและงานอวมงคล เช่น หลังถวายภัตตาหารเพล หลังถวายสังฆทาน ถวายผ้าป่า กฐิน และหลังบังสุกุลในงานศพ

ข้อสังเกต ในงานอวมงคลบางแห่งพระจะสวดบทสัพพีเพียงครั้งเดียวและตัดคาถาอายุวัฒนะออก หรือใช้บทอนุโมทนาอื่นแทน ส่วนในงานมงคลจะสวดต่อด้วย "ภะวะตุ สัพพะมังคะลัง" และบทอนุโมทนาพิเศษตามประเภทงาน