พระปริตร (เจ็ดตำนาน – สิบสองตำนาน)
อภยปริตร
อะภะยะปะริตตัง / ยันทุนนิมิตตัง
คาถาขจัดลางร้าย ฝันร้าย และอวมงคลทั้งปวงด้วยอานุภาพพระรัตนตรัย เป็นตำนานที่ 11 ในสิบสองตำนาน และบทประจำวันเกิดวันจันทร์
โย จามะนาโป สะกุณัสสะ สัทโท
ปาปัคคะโห ทุสสุปินัง อะกันตัง
พุทธานุภาเวนะ วินาสะเมนตุ
โย จามะนาโป สะกุณัสสะ สัทโท
ปาปัคคะโห ทุสสุปินัง อะกันตัง
ธัมมานุภาเวนะ วินาสะเมนตุ
โย จามะนาโป สะกุณัสสะ สัทโท
ปาปัคคะโห ทุสสุปินัง อะกันตัง
สังฆานุภาเวนะ วินาสะเมนตุ
ที่มาของบทสวด
ไม่ปรากฏในพระไตรปิฎก เป็นคาถาที่โบราณาจารย์แต่งขึ้นภายหลัง (ราวยุคอรรถกถา–ฎีกาในลังกา) เพื่อรวมไว้ในชุดพระปริตร
คำอธิบาย · อานิสงส์ · โอกาสที่ใช้สวด
อภยปริตร แปลว่าปริตรเพื่อความไม่มีภัย เป็นตำนานที่ 11 ของสิบสองตำนาน (ต่อด้วยชยปริตรเป็นตำนานที่ 12 บทสุดท้าย) เนื้อหาเป็นการอ้างอานุภาพพระรัตนตรัยให้ขจัด 'ทุนนิมิต' (ลางร้าย) 'อวมงคล' (สิ่งอัปมงคล) เสียงนกร้องที่ถือเป็นลาง 'ปาปคฺคห' (เคราะห์ร้ายจากดาว) และฝันร้าย ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่คนสมัยโบราณหวาดกลัว
อานิสงส์และความเชื่อ: ใช้แก้ฝันร้าย แก้ลางร้าย สะเดาะเคราะห์ และเป็นบทหลักในพิธีสืบชะตา สะเดาะเคราะห์ และงานทำบุญบ้าน เป็นบทประจำวันเกิดวันจันทร์ (สวด 15 จบ) ผู้ที่ฝันร้ายนิยมสวดบทนี้ 3 จบตอนตื่นนอน
ข้อสังเกต: ในการเจริญพระพุทธมนต์ พระสงฆ์มักสวดต่อด้วย 'ทุกขัปปัตตา จะ นิททุกขา' (เทวตาอุยโยชนคาถา) และ 'สักกัตวา พุทธะระตะนัง' เพื่อปิดชุดพระปริตร