ภัทเทกรัตตคาถา

ภัทเทกรัตตคาถา แปลว่า คาถาว่าด้วยผู้มีราตรีเดียวอันเจริญ เป็นคาถาที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงเป็นอุเทศ (บทตั้ง) แล้วทรงอธิบายขยายความในภัทเทกรัตตสูตร ใจความสำคัญคือ ไม่ให้จิตตกไปในอดีตด้วยความอาลัย ไม่ให้ฟุ้งไปในอนาคตด้วยความหวัง แต่ให้เห็นแจ้งธรรมในปัจจุบันขณะ ด้วยวิปัสสนา และให้รีบทำความเพียรเสียตั้งแต่วันนี้ เพราะไม่มีใครต่อรองกับความตายได้ ผู้ปฏิบัติเช่นนี้แม้เพียงคืนเดียว พระพุทธองค์ก็ทรงเรียกว่า "ภัทเทกรัตตะ" คือผู้มีราตรีเดียวอันเจริญ

อานิสงส์และความเชื่อ: เป็นบทที่ผู้ปฏิบัติภาวนานิยมยิ่ง เพราะสรุปหลักการเจริญสติในปัจจุบันไว้ครบถ้วน สวดเพื่อเตือนใจให้ปล่อยวางอดีต ไม่กังวลอนาคต และปลุกความเพียร ช่วยคลายความเศร้าโศกเสียใจจากเรื่องที่ผ่านไปแล้ว และคลายความวิตกกังวลในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง

โอกาสที่ใช้สวด: รวมอยู่ในบทสวดทำวัตรแปลและบทสวดประจำวันของหลายสำนัก นิยมสวดก่อนนั่งสมาธิ ในคอร์สปฏิบัติธรรม และในการสวดมนต์ในงานศพเพื่อสอนผู้อยู่หลังให้ไม่ประมาท