บทกรวดน้ำ อิมินา

บทกรวดน้ำอิมินา เป็นคาถา 2 ตอน ตอนแรก (อิมินา ปุญญะกัมเมนะ อุปัชฌายา…) เป็นการอุทิศส่วนบุญแผ่ไปยังบุคคลทุกฝ่าย ตั้งแต่ผู้มีพระคุณ คือ อุปัชฌาย์ ครูอาจารย์ บิดามารดา ญาติ ไปจนถึงเทวดาทุกชั้น พระอินทร์ พรหม มาร พญายม มิตร คนที่เป็นกลาง และแม้แต่ศัตรู แล้วรวมสรรพสัตว์ทั้งปวง ขอให้ทุกท่านได้รับสุขทั้งสาม คือ สุขในมนุษย์ สุขในสวรรค์ และสุขคือพระนิพพาน ตอนที่สอง (อิมินา ปุญญะกัมเมนะ อิมินา อุททิเสนะ จะ…) เป็นคำอธิษฐานเพื่อตนเอง ขอให้บุญนี้เป็นปัจจัยให้ตัดตัณหาอุปาทาน ให้อกุศลธรรมในสันดานพินาศไป ให้มีจิตซื่อตรง สติปัญญา ความเพียร และมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่ง ไม่เปิดโอกาสให้มารทำอันตราย

ตามคติชาวพุทธ การอุทิศส่วนบุญ (ปัตติทาน) และการอนุโมทนา (ปัตตานุโมทนา) เป็นบุญกิริยาวัตถุ ผู้อุทิศย่อมได้บุญเพิ่ม ผู้รับที่อยู่ในฐานะรับได้ย่อมพ้นทุกข์ ส่วนการอธิษฐานเป็นการตั้งเป้าหมายของชีวิตให้ตรงต่อพระนิพพาน บทนี้จึงรวมทั้งการให้และการตั้งความปรารถนาที่ถูกต้องไว้ในบทเดียว จึงเป็นบทที่นิยมมากในหมู่ผู้ปฏิบัติภาวนา

ใช้สวดหลังจบการสวดมนต์ทำวัตรเช้า–เย็น หลังทำบุญตักบาตร หลังเจริญภาวนา และใช้กรวดน้ำหลังพระสงฆ์อนุโมทนาในงานบุญต่างๆ นิยมสวดในใจหรือเบาๆ ขณะรินน้ำ

ข้อสังเกต: หนังสือสวดมนต์บางฉบับตัดคำว่า "ปิยา มะมัง" ในวรรคแรกออก และบางฉบับสวดเฉพาะตอนแรกจบที่ "ปาเปถะ โว มะตัง" ส่วนตอนที่สองบางแห่งจัดเป็นบทแยกเรียกว่า "บทอธิษฐาน" ทั้งสองแบบใช้ได้ตามความสะดวก